Kırklı Yaşlar

Pırıl pırıl bir yaz gecesi, yaz tatili koşuşturmaları sonrasında günün tüm yorgunluğunu yaşarken sırtüstü yatağa uzanıp hayaller kurduğumu çok net hatırlıyorum. Sanırım 80′li yılların sonunu yaşıyorduk. O zamanlar henüz ufukta bir çizgi gibi görünen 2000 yılına varmak için daha kaç sene olduğunu hesaplayıp durmuştum kafamda…

Ohoooo daha 12 sene var yahu diye de hayıflanmıştım. Nasıl geçer ki bir insanın hayatından bir kalemde 12 koskoca yıl? Hatta 18 yaşıma varıp özgürlüğümün tadını çıkartmama bile daha 2 sene vardı. İç geçirerek düşünmüştüm bunları. Bir an önce büyümeli ve artık büyük insan olmanın rahatlığı ile hareket edebilmeliydim. Ama dediğim gibi daha çoook vardı… Çok…

Dün, yani bir 5 Şubat’ı daha geride bırakırken bahsettiğim o 2000 senesine varmakla kalmayıp üstüne bir 12 yıl daha eklediğimi farkettim. Gülümsedim. Zaman akıp gidiyor.

Ne mutlu ki, geçen giden bu yıllar sonrasında “İyi ki” lerimin pişmanlıklarımdan çok daha fazla olduğunun bilincindeyim.

Zaman akıp gidiyor olması gerektiği gibi.

Kimi zaman dalgaların kumdan kaleleri yıkıp götürmesi gibi silik bir anı olarak kalıyor geride bıraktıklarımız.

Bu zamanlardan en çok akıllarımızda kalanlar ise hayatlarımıza bu süreçlerde bir şekilde girmiş olan insanlar.

İşte bu yazıyı yazmak için klavyenin başına oturmamı sağlayan da bu bahsettiğim insanlar.

Varlıkları ile; size kattıkları ile; beraber yürüdüğünüz, beraber güldüğünüz, beraber ağladığınız, hayatınızı paylaştığınız dostlar.

Farkındayım ki 40′lı yaşlarımın ilk günlerini yaşadığım şu günlerde, hayatta kazandığım tecrübelerin bir çoğunda yanımda olan, bana destek veren, yaşantımı zenginleştiren, ufkumu netleştiren, çok sevdiğim dostlarım olmasa idi belki yine geçerdi bu yıllar ama ben yine aynı ben olabilir miydim bilemiyorum.

Bu bağlamda öncelikle aileme; anneme, babama, kardeşlerime, eşime ve oğluma, sonrasında hayat denen uçsuz bucaksız hengamede varlıklarını her an hissettiğim,  bir an olsun beni yanlız bırakmayan, yalnızlık hissetmememi sağlayan, varlıkları birbirinden değerli dostlarıma benimle birlikte oldukları için teşekkürlerimi sunmaktan alamıyorum kendimi.

İyi ki varsınız diyorum ve iyi ki bu hayatı birlikte yaşıyoruz.

CEVAP VER